Kısa bir hikaye

Bugün oturup etrafı izledim, dinledim. En çok da kendimi. Dışarıda öten kuşların sesini, rüzgarda hafifce sallanan yaprakları, bahçemizdeki çok sevdiğim ceviz ağacını seyrettim, onun hemen altında duran, kedimin uyumayı çok sevdiği kırmızı koltuğu…Her şey o kadar sessiz ve huzurlu geldi ki bana.

Sonra mahallemizden bir satıcı arabası geçti, tüm sessizliği bozarak. Dışarıda ikindi ezanı okunuyor ve kuşlar hala ötüyor. Komşularımız birbirlerine gelip gitmeden, balkondan balkona selamlaşıyor. Sesleri sokağı dolduruyor… Bugün oturup kendimi dinledim. İçimde yer etmiş ihanetleri, yalan cümleleri duydum. Kalp kırıklıklarımı, aslında hiç tanıyamadığım fakat bir dönem hayatımda yer etmiş insanları, geçmişimi ve hiç bilmediğim geleceğimi düşündüm.

Zaman akıp gidiyor dedim kendi kendime. Dün, bugün ve yarın… Geriye kalan ise birkaç güzel anı, birkaç foroğraf ve bizi hatırlayacak birkaç güzel insan.

Merve Çiftci

Merve Çiftci tarafından yayımlandı

Merhaba, blog'uma hoş geldiniz. Burada gündelik hayat hakkındaki görüşlerimi dile getiriyorum. Her Cuma yeni yazı yayınlıyorum. Yazılarım hakkında görüşlerinizi belirtir ve takip ederseniz sevinirim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: