Kendi yaralarını kendin sar.

İnsan her şeye alışıyor da bir tek kalabalıklarla çevrili yalnızlığına alışamıyor. Sanki içimde binlerce ‘ben’ var. Her biri ayrı şeyler hissediyor. Kimi üzgün, kimi, kırgın, kimi öfkeli… ‘İyiyim’ kelimesinin arkasında ne çok hüzün yatıyor oysa ki.

İnsan en çok kendine yabancı, en çok kendine hasret. Yaşın ikerdikçe anlıyorsun kendi elini ilk önce sen tutmalısın, düştüğün yerden ilk sen kaldrımalısın kendini. Aslında en büyük mücadelelerini, en büyük acılarını ve en büyük yenilgilerini hep tek başına yendin. Artık yaralarını kendin sarmayı öğreniyorsun. Kendi kendine yetmeyi de. Bunun yalnızlık olmadığını da biliyorsun. Gerçi yalnızlık etrafında kimsenin olmaması değil, seni anlayacak birinin olmamasıdır.

‘Mutluluk kendi kendine yetenlerindir’ Aristoteles.

Merve Çiftci

Merve Çiftci tarafından yayımlandı

Merhaba, blog'uma hoş geldiniz. Burada gündelik hayat hakkındaki görüşlerimi dile getiriyorum. Her Cuma yeni yazı yayınlıyorum. Yazılarım hakkında görüşlerinizi belirtir ve takip ederseniz sevinirim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: