Şiir

Biz hiç görüşemedik ama sen yine de beni çok özle.

Merve Çiftci

Vazgeçmeliyiz

Vazgeçmeliyiz, bize iyi gelmeyen ne varsa. İyi gelmeyen insanlardan, iyi gelmeyen alışkanlıklardan. İyi gelmeyen konuşmalardan, iyi gelmeyen şarkılardan. Vazgeçmeliyiz. Bizi üzen ne varsa, toplayıp atmalıyız gözümüzün önünden. Çünkü vazgeçmediğimiz sürece, hep üzüleceğiz ve bunu sadece biz bileceğiz. Vazgeçmediğimiz sürece yine canımız aynı yaradan yanacak, yine aynı kişi için üzüleceğiz. Belki defalarca.. Belki defalarca sözler verip, tutamayacağız. Belki defalarca bize değer vermeyen insanlar için üzeceğiz kendimizi. Kimse vazgeçilmez değildir cümlesini doğru bulmuyorum. Ama değerinizi bilmeyen herkes vazgeçilebilirdir. Sizi üzen her şey vazgeçilebilirdir. Vazgeçmek biraz da sırtındaki yükten kurtulmaktır. Özgür kalmaktır. 🕊️

Merve Çiftci

Sen en çok kendine lazımsın

Pek çok yenilgilerin olacak ve zaferlerin. Hayatına çok insan girip çıkacak, kimisi dostun olacak, kimisi ilk aşkın, kimisi ise dersin. Büyüdükçe öğreneceksin insanları, sahtesini de göreceksin, iki yüzlüsünü de. ‘İnsanları tanımaya çalışmak, okyanusu bardak bardak boşaltmaya benzer’ demiş Mevlana. Bunun doğru olduğunu da anlayacaksın, insan öyle bir varlık ki içinde türlü türlü dünya saklı. Bazen çok yorulacaksın, bitti artık diyeceksin, devam edemeyeceğim. İstesen dahi pes edemeyeceğini göreceksin. Hala gücünün olduğunu. Seni ayakta tutanın umutların olduğunu göreceksin, hayallerin. Çok mutlu olduğun anlar da olacak, güzel anıların. Aniden hatırladığın da yüzünü kaplayan mutlulukların. Tüm bunlara rağmen, kendini yalnız hissettiğin anların da olacak, işte o zaman hatırlamalısın ki buraya kadar sen geldin, . Bundan sonra da başaracaksın. Tüm ışıklar sönüp, karanlık çöktüğünde… Sadece kendinle olduğunu anlayacaksın.

Hayatın kendisi bir mücadele hali, insanın en büyük mücadelesi ise kendine karşı verdiği mücadeledir. Kendi fikirlerine, hedeflerine ve yanılgılarına karşı verdiği mücadeledir. Şimdi olmasa bile bir gün mutlaka kazanacaksın bu mücadeleyi. Kendine sahip çıkmalı insan. Kendisini yoran her şeyden vazgeçmeli. Hislerine güvenmeli, ona güven vermeyenlere uzak durmalı. Kendisine zaman ayırmalı en çok. Kendisini ilk önce, yine kendi teselli etmeli. Mutlu olmak için başkalarını beklememeli. Kendine değer verip, kendini önemsemeli. Elindekilere şükretmeli. Bitmiş şeyler için çabalamayı bırakmalı insan. Olmayanı zorlamamalı.

Merve Çiftci

21 Yaşım’a

21 yaşıma değerken, 20. yaşımı anmadan olmazdı. Bu sene de sevdiklerim yanımda olduğu için mutluyum, sağlıklı oldukları için mutluyum. Hayatımda bana değer veren insanlar olduğu için mutluyum. Her sene başka bir Merve oluyorum, her sene fikirlerim değişiyor ve ben değişiyorum. Her yaşımda yeni şeyler öğreniyorum hayata dair. İnsanlara dair. Her sene daha çok güçleniyorum. Hatalarım da oluyor, sevinçlerim, üzüntülerim de. Yaşam boyu da böyle devam edecek. Diliyorum ki gelecekte bu yaşlarımı hatırladığımda pişmanlıklarım yerine iyikilerim daha çok olsun.

Merve Çiftci

Tevekkül ederek bekliyorum

Elinden geleni yapmak ve gerisini Allah’a bırakmak. İnsanın içine huzur veriyor,çünkü sen yapman gerekenleri yapmışsın, bir pişmanlığın yok. Hayırlısı olsun deyip beklemek gerekiyor bazen. Zamanla anlıyorum ki, geçmişte üzülmüş olsam da şimdi mutluyum ve verdiğim karardan pişman değilim.

Çabalamaktan vazgeçemediğimiz sürece güzel şeylerin olacağına her zaman inanıyorum. Güzel olan şeyler altın tepsiyle sunulmuyor çünkü, emek vermek gerekiyor. Emek verilen her şey daha değerli ve güzel oluyor.

Merve Çiftci

Belki de

Belki de sırf güneşin doğuşunu görmek için yaşamalı insan, belki de yeniden görmek için sevdiklerinin yüzünü, belki de umudu olduğu için, ya da hayali, belki sevdiği için belki annesi, belki de mücadele etmek istediği için yaşamalı insan, sahi insan ne için yaşamalı?

Dünya ya gelmenin tek amacı, yemek, içmek ve uyumak olmamalı. Her şeyden önce iyi ve güzel şeyler bırakmalı insan etrafına, güzelliklerle hatırlanmalı, nasıl bilirdiniz sorusuna laf icabı değil, gerçekten iyi bilirdik denilmeli mesela. Ya da yıllar sonra bir dostu onu hatırladığında yüzü gülebilmeli,

Yaşam, bilinmezliklerle dolu koca bir yol. Kimi zaman acılar, hüzünler. Kimi zaman mutluluklar ve heyecanlar saklı içinde. Bakmak ve görmek farklıysa eğer, insan hayatındaki güzellikleri görmeli. Şükretmeli,, ne olursa olsun her haline. Her hale. Belki daha gidecek çok yolumuz vardır ya da sadece birkaç gün..

Merve Çiftci